Pokuta ( Atonement)

Akcja: 1935-1940, Anglia
Fabuła: Na pierwszy rzut oka "Pokuta" stanowi melodramat w wojennych dekoracjach. Kochankowie rozdzieleni na skutek fałszywego oskarżenia odnajdują się ponownie w samym środku brutalnej wojny. Fabuła doskonale oddaje sedno całej historii: nic nie jest tym, czym się wydaje. Motywem przewodnim jest raczej subiektywność postrzegania wydarzeń, która w połączeniu z uprzedzeniami i niewiedzą jest w stanie złamać komuś życie. Także tej osobie, na której taka odpowiedzialność ciąży. Dramat Briony ujawni się z całą mocą w końcowych scenach filmu. Żal nie ucichnie, krzywda nie zostanie naprawiona. Pozostanie tylko odkupienie, zrodzone tam, gdzie początek miała też sama wina: w wyobraźni.
Bohaterowie: Film koncentruje się na skomplikowanych relacjach między trójką bohaterów. Przez pierwszą połowę filmu obserwujemy, jak tłumiona, wzajemna fascynacja Cecilii i Robbiego powoli rozkwita w dojrzałe uczucie. Jednocześnie zyskujemy możliwość podpatrywania sytuacji oczami dorastającej Briony. Ze względu na dużą różnicę wieku stosunki między nią a starszą siostrę są raczej chłodne i żadna nie może zwierzyć się drugiej ze swoich obaw, czy pragnień. Briony intuicyjnie wyczuwa napięcie erotyczne, jakie panuje w domu, ale nie potrafi odróżnić zdrowej seksualności od wynaturzonej. W konsekwencji zgwałcenie jej rówieśniczki zlewa się w jeden obraz z romansem siostry.
Kostiumy: Miejsce w historii kostiumów filmowych "Pokuta" zawdzięcza efektownej zielonej sukni, którą miała na sobie bohaterka grana przez Keirę Knightley. Wieczorowa suknia idealnie wpisuje się w kontekst epoki jednocześnie przemawiając do współczesnej estetyki. Keira wygląda w niej wyrafinowanie, ale dzięki delikatnemu makijażowi i swobodnej fryzurze zachowuje dziewczęcy urok. W przypadku jej filmowej siostry granej kolejno przez Saoirse Ronan, Romolę Garai i Vanessę Redgrave ważna okazała się dbałość o detale. Dręczona wyrzutami sumienia Briony w pewien sposób zatrzymała się emocjonalnie w okresie dorastania, kiedy jedna błędna decyzja zaważyła na całym jej życiu. Uwidacznia to fryzura, która mimo upływających lat pozostaje niezmienna.
Tło historyczne: W drugiej połowie filmu akcja przybiera mroczniejsze tony, a kameralna historia staje się Historią. Wstrząsające obrazy ewakuacji wojsk spod Dunkierki, szpitale wypełnione umierającymi żołnierzami, codzienność paraliżowana bombardowaniem stanowią uderzający kontrast z początkowymi partiami filmu.
Ocena: 4/5
Linki: Filmweb

Okruchy dnia ( Remains of the day)

Akcja: 1935/1958
Fabuła: Ekranizacja powieści Kazuo Ishiguro, której centrum stanowi, reprezentująca stary porządek ,postać kamerdynera Stevensa. Podejmowana przezeń próba przywrócenia dawnego blasku rezydencji Darlington Hall, połączona z zamiarem odnowienia zażyłości z byłą ochmistrzynią, panną Kenton staje się pretekstem do nostalgicznej retrospekcji.
Obrazom rodzącego się uczucia między Stevensem a panną Kenton towarzyszą sceny polityczno-dyplomatycznych rozgrywek w Darlington Hall. Przełożony Stevensa, lord Darlington, ma bowiem szczególną słabość do narodu niemieckiego, która w połączeniu z jego naiwnością polityczną zaprowadzi go do flirtu z nazizmem.
"Okruchy dnia" to film wybitny,który subtelnymi środkami ukazuje uwikłanie człowieka. Spętanie przez konwenanse,przyjęte formy ale i przez narzucone wewnętrznie ograniczenia. W szerszym znaczeniu to także opowieść o zaślepieniu, które pcha nas na drogę, z której nie ma już ucieczki. Lord Darlington umiera w niesławie jako zdrajca ojczyzny; miłość Stevensa i panny Kenton pozostanie niewypowiedziana i niespełniona, oni sami zaś uwięzieni w rolach, które sami sobie wyznaczyli.
Bohaterowie: Anthony Hopkins i Emma Thompson stworzyli niezapomniany duet. Ich oszczędna gra wzmacnia wrażenie napięcia emocjonalnego między Stevensem a panną Kenton. On jest chłodnym profesjonalistą,zamkniętym na miłość,ona jest zbyt dumna, by o nią otwarcie zabiegać. Ucieczka Stevensa w bezpieczny i uporządkowany świat służby i obowiązku doznaje wstrząsu dopiero w momencie konfrontacji z przeszłością, która nagle przestaje być powodem do dumy, a napełnia uczuciem bliskim zażenowania. Decyzja panny Kenton, upokorzonej nieodwzajemnionym uczuciem, o poślubieniu "pierwszego lepszego" kładzie się cieniem na jej całym życiu, nieustannie zmuszając do snucia wizji alternatywnej rzeczywistości, z kamerdynerem Stevensem u boku...
Kostiumy: wiernie oddano klimat epoki z jej wyraźnym podziałem na salony i kuchnię. Przedwojenny przepych ożywa na naszych oczach w osobach gości lorda Darlingtona, zaś schludny i konserwatywny ubiór służby przypomina o całych zastępach ludzi pracujących nad zachowaniem tego blasku.
Tło historyczne: Związki angielskich wyższych sfer z ideologią nazistowską to temat do dziś wzbudzający emocje. O faszystowskie sympatie podejrzewano króla Edwarda VIII, którego po abdykacji z powodów osobistych ( Wallis Simpson) odsunięto na wszelki wypadek od bieżącej polityki. Partia Hitlera zyskiwała sympatię w oczach niektórych Brytyjczyków głównie ze względu na swą postawę antykomunistyczną. Wielu skłonnych było uznać nazistów za mniejsze zło, swoistą zaporę przed ekspansją komunizmu. Bliskie związki z nazistami nawiązała część wpływowej rodziny Mitford: Diana poślubiła założyciela brytyjskiej partii faszystowskiej( zdelegalizowanej w 1940r.) Oswalda Mosley, zaś Unity przyjaźniła się z samym Adolfem Hitlerem (wypowiedzenie wojny Niemcom skłoniło ją do próby samobójczej). Co ciekawe ich siostra Jessica aktywnie działała jako członek amerykańskiej partii komunistycznej...
Ocena: 5/5
Linki: filmweb

Saga rodu Forsyte'ów ( The Forsyte Saga)

Akcja: 1886-1923, Anglia
Fabuła: Monumentalna saga, która poprzez losy wpływowej i zamożnej rodziny z wyższej klasy średniej śledzi dzieje Imperium Brytyjskiego : od rozkwitu ery wiktoriańskiej do powolnego upadku w okresie międzywojennej zawieruchy. Forsyte'owie są niemalże karykaturalnym uosobieniem wartości i stylu życia burżuazji: snobistyczni, pozbawieni fantazji,przeliczający wszystko na pieniądze i wyznający kult własności. Kluczem do zrozumienia ich świata jest potrzeba posiadania ludzi i rzeczy . Będąca impulsem do nieustannego bogacenia się, stanowi również przeszkodę w nawiązywaniu zdrowych relacji międzyludzkich. Kiedy żona głównego bohatera, traktowana przezeń bardziej ,jako kolejny piękny bibelot , niż życiowa partnerka, znajduje sobie kochanka, rozsierdzony mąż egzekwuje swe prawo właściciela i brutalnie ją gwałci.
Kolejne pokolenia powielają błędy rodziców, z tą różnicą, iż konserwatyzm tamtych zastępuje nihilizm.
Bohaterowie: Jak na wielopokoleniową sagę przystało film ma wielu bohaterów.Dobroduszne ciotki i kostyczni wujowie, lwice salonowe i nonszalanccy utracjusze, strażnicy tradycji i outsiderzy.
Na szczególną uwagę zasługuje Soames Forsyte, kapitalista z krwi i kości, w którego sztywne poczucie moralności wdziera się niespodziewanie namiętność pod postacią Ireny Heron. Jego późniejsze losy obrazują konfrontację mentalności wiktoriańskiej z nowoczesną,dwudziestowieczną.
Kostiumy: Seria z czasów, gdy telewizja miała widzom do zaoferowania dużo więcej niż tańczące gwiazdy, to klasyk gatunku. Kostiumy są zachwycające, choć nie brakuje wpadek. Największy zarzut dotyczy jednak makijażu, wystarczy pobieżny rzut oka na ekran, by stwierdzić w jakiej dekadzie kręcono film. Mocno podmalowane oczy, znak rozpoznawczy lat 60 i 70 XX wieku, psują efekt najlepszej nawet sukni z epoki.
Tło historyczne: Epoka wiktoriańska, szczytowy okres brytyjskiego imperializmu trwała od 1837 do 1901 r. Centralne miejsce w społeczeństwie wywalczyła sobie wreszcie burżuazja. Forsyte'owie są idealnym przykładem awansu społecznego klasy średniej w XIX wieku. Wykształceniem i stylem życia nie ustępują rodowej arystokracji, a w wielu wypadkach są od niej zamożniejsi. Przykład Fleur Forsyte , która przez małżeństwo związała się z rodziną szlachecką nie był wówczas odosobniony. Mariaże pieniędzy i tytułów przestały być postrzegane jako mezalianse.
Ocena:5/5
Linki: filmweb